آهستگی

دیروز سالمرگ آنتوان چخوف نویسنده شهیر روس بود. آشنایی من با چخوف از طریق کیهان بچه ها بود. وقتی کوچک بودم به طور مستمر این مجله را می خواندم و یکی از اولین پنجره هایی بود که مناظر زیبای دنیای ادبیات را به روی من گشود. تمامی شماره های آن را هم نگه داشته بودم ولی عاقبت در جابجایی ها همه را دور ریختیم. یادم هست که در یکی از شماره هایش ویژه نامه ایی برای چخوف چاپ کرده بودند با چند داستان کوتاه از این نویسنده توانا. بعدها چند مجموعه از داستانهای کوتاه او را هم خواندم. اگر چه چخوف معمولا به عنوان یک طنز نویس شهرت دارد ولی درد و تلخی عجیبی در متن روایتش نهفته است. دردی که همیشه در چهره آرام و گرفته او قابل مشاهده بود. چخوف زندگی کوتاهی داشت و قبل از آنکه شاید اوج حقیقی قلمش آشکار شود از این جهان گریخت.

 من چخوف را دوست دارم.