آهستگی

خداییش تنها رسانه ایی که می توانست مراسم افتتاحیه المپیک پکن را به کام بینندگانش زهرمار! کند صدا و سیمای خودمان بود. پخش با تاخیر مراسمی که با آرم (زنده) بر صفحه تلویزیون نمایش داده می شد (پخش با تاخیر را از آنجا فهمیدم که مجری، ترجمه صحبتهای سخنرانی رییس کمیته المپیک را قبل از خود سخنران می گفت!!!)، قطع مکرر تصاویر زیبای آتش بازی و پخش صحنه ها تکراری (با فرض اینکه بیننده ها عده ایی گوسفند تشریف دارند و نمی توانند سانسورها را تشخیص دهند) و از همه بدتر قطع کردن صدای موسیقی و خواننده مراسم و پخش صحبتهای احمقانه مجری به جای آن نشان می دهد که برادران ما در صدا وسیما چقدر به فکر سلامت روح و روان ما هستند.  صدا و سیما حتی به دوندگان حامل مشعل المپیک هم رحم نکرد و دوندگان خانم را کلا حذف کرد که مبادا اسلام جریحه دار شود! در قسمتی از پخش مراسم آنقدر اعصابم خورد شد که تلویزیون را خاموش کردم. شب به خواهرم که به مسافرت رفته زنگ زدم تا ببینم مراسم را دیده است. او هم با خنده گفت آره بابا از ماهواره دیدم!

مدتی است که مخابرات هزینه ارسال اس ام اس انگلیسی را به بهانه حمایت از زبان فارسی! افزایش داده است و گویا بر خلاف گفته مسولان مخابرات این افزایش شامل پیامهای فارسی هم هست. بگذریم از این مساله که اصولا چنین خدماتی در سایر کشورها تقریبا رایگان است و فقط در مملکت گل و بلبل منبع درآمد محسوب می شود و علی رغم شکایتهای مختلف مشترکان به ارگانهای نظارتی علیه این سیاست ناعادلانه مخابرات، نه تنها هزینه ها کاسته نشد بلکه افزایش یافت. اما سوال مطرح آن است که آیا وزارت ارتباطات متولی پاسداشت زبان فارسی است که به بهانه آن درآمدهای خودش را افزایش می دهد؟! و آیا نوشتن پیام به زبان انگلیسی تا این حد مصیبت بار و عناد با زبان شکر شکنان است که باید با چنین رفتاری مشترکان را تحت فشار گذاشت! و آیا مخابرات مابه تفاوت درآمدهای حاصل را به حساب فرهنگستان زبان فارسی واریز می کند؟!

حقیقت آن است که در سرزمینی که نیروی انتظامی اش مواظب لباس پوشیدن مردم است، روزنامه هایش مقصر در افزایش تورم اند، شورای شهر پایتختش موظف به کمک رسانی به مردم لبنان است، وزارت فرهنگ و ارشادش صرفا مسوول لغو مجوز فعالیتهای فرهنگی است و رییس جمهورش در فکر مدیریت بر جهان، چرا مخابراتش به بهانه حمایت زبان فارسی برای مشتریانش کیسه ندوزد؟